Wat was het moment waardoor je wist: DIT verhaal moet ik nu opschrijven?
De geboorte van mijn nichtje Nia, wat mij voor de eerste keer tante maakte, wakkerde bij mij iets op. Ik stelde mezelf de vraag: wat kan ík haar meegeven? Als de meest kunstzinnige persoon in mijn familie voelde ik meteen een duidelijk antwoord: kunst. Ik wil dat Nia opgroeit met een blik die schoonheid ziet, die verbeelding toelaat, die het alledaagse bijzonder maakt.
Mijn eigen liefde voor kunst was er altijd, maar kreeg pas echt vorm op latere leeftijd. Tegelijk besefte ik iets belangrijks: hoewel mijn ouders mij niet hebben opgevoed met klassieke kunstvormen, hebben ze me wel iets anders gegeven dat minstens even waardevol is. Ze namen me mee naar plekken die mij tot op vandaag inspireren: de bakker, de kruidenier, het voetbalpleintje. Daar, in het dagelijkse leven, lag mijn eerste kennismaking met creativiteit en verbeelding.
Op dat moment viel alles samen. Ik wist: hier moet ik iets mee doen. Niet alleen voor mezelf, of voor Nia, maar voor alle kinderen die opgroeien in een wereld waarin kunst vaak ver weg lijkt, terwijl ze eigenlijk overal om hen heen aanwezig is.
Als een lezer maar één gevoel of les mag overhouden na het dichtslaan van je boek, wat moet dat dan zijn?
Kunst is écht overal te vinden, dus trek je ogen goed open!
Welk personage of welk hoofdstuk staat het dichtst bij jouw eigen persoonlijkheid, en waarom?
De personages die Nia ontmoet, zijn stuk voor stuk geïnspireerd op mensen uit mijn eigen leven. Het zijn mensen die mij hebben geraakt, die mij inspireren en in wie ik, vaak zonder dat zij het zelf zo benoemen, een vorm van kunst heb herkend.
Het personage dat het dichtst bij mij staat, is Nia zelf, in haar manier van kijken. Haar verwondering en haar open blik weerspiegelen hoe ik de wereld probeer te zien: aandachtig, nieuwsgierig en met oog voor schoonheid in het alledaagse. Tegelijk zit er ook veel van mijn omgeving in het verhaal. Nia's vader is sterk geïnspireerd op mijn eigen vader. Hij heeft een grote liefde voor koken, maar zou zichzelf nooit een 'kok' durven noemen. Met dit boek wil ik net dat benoemen: die creativiteit, die zorg, die toewijding — dat is óók kunst.
'Je bént het al,' is eigenlijk wat ik met dit verhaal wil zeggen. Soms hebben mensen alleen iemand nodig die het voor hen ziet!
Voor welk specifiek moment is dit boek gemaakt?
Nia ziet het is een flexibel boek dat op verschillende manieren beleefd kan worden. Het kan rustig en knus voorgelezen worden voor het slapengaan, zodat kinderen verder kunnen dromen over kunst en creativiteit. Tegelijk nodigt het ook uit tot actieve betrokkenheid: als vertrekpunt voor een knutselnamiddag, of als inspiratie voor een speelse ontdekkingstocht in de eigen buurt, waarbij kinderen leren kunst en schoonheid te zien in alledaagse momenten.
Wat maakt dit boek zo krachtig?
Met dit boek kies ik bewust voor een andere invalshoek dan de meeste kinderboeken over kunst. Kunst wordt vaak voorgesteld als iets dat vastligt, iets met regels en standaarden. Ik wil die afgebakende kijk openbreken en tonen dat kunst veel breder en toegankelijker is. In Nia ziet het zit kunst niet alleen in het museum, maar ook in het dagelijkse leven, in mensen, gewoontes en kleine momenten. Het is een uitnodiging aan kinderen, én volwassenen, om anders te kijken en te ontdekken dat creativiteit geen uitzondering is, maar iets dat in ieder van ons schuilt.