Wat was het moment waardoor je wist: DIT verhaal moet ik nu opschrijven?
Dat kwam toen mijn oma overleed. Zij was mijn laatste spiegel naar verhalen uit voormalig Nederlands-Indië. Ik had altijd het idee om samen met haar een Indisch kookboek te maken met haar recepten, mijn derde-generatie recepten en mooie foto's. Dat plan heb ik nooit kunnen uitwerken. Met haar zijn er velen van de eerste generatie die niet meer onder ons zijn. Ik wil de cultuur levend houden en meegeven aan de volgende generaties. En hoe krijg je mensen enthousiast? Wat mij betreft is dat met de Pasar Malam, daar komt alles samen: de muziek, het eten, dans, snacks, de verhalen, de diverse generaties.
Als een lezer maar één gevoel of les mag overhouden na het dichtslaan van je boek, wat moet dat dan zijn?
Nieuwsgierigheid en herkenning. Nieuwsgierigheid voor mensen die niet bekend zijn met de Pasar Malam. Ik wil dat zij geprikkeld worden om buiten hun bubbel te kijken en misschien een hele leuke dag gaan beleven op een Pasar Malam bij hen in de buurt. En voor mensen van Indische, Indonesische en/of Molukse achtergrond wil ik dat het boek herkenning oproept.
Nieuwsgierigheid en herkenning. Nieuwsgierigheid voor mensen die niet bekend zijn met de Pasar Malam — ik wil dat zij geprikkeld worden om buiten hun bubbel te kijken en misschien een hele leuke dag gaan beleven op een Pasar Malam bij hen in de buurt. En voor mensen van Indische, Indonesische en/of Molukse achtergrond wil ik dat het boek herkenning oproept.
Welk personage of welk hoofdstuk staat het dichtst bij jouw eigen persoonlijkheid, en waarom?
Dat is Dewi. Dit personage is gebaseerd op mij. Het eigenwijze en het 'ik-regel-het-wel-gehalte' komt zeker ook van mij. Max is gebaseerd op mijn broer en oma op mijn oma's.
Voor welk specifiek moment is dit boek gemaakt?
Het boek kan interactief zijn, door het kind oma te laten zoeken en roepen. Het past niet helemaal bij een rustige 'safe space' voor het slapengaan. Kinderen vinden het misschien ook spannend dat Dewi en Max oma niet kunnen vinden. Het boek is geschikt voor elk ander moment op de dag: samen lezen op de bank, in de klas, of als voorbereiding op een echt bezoek aan de Pasar Malam.
Wat maakt dit boek zo krachtig?
In het boek komen typisch Indische gebruiken en woorden voor, zoals het tjendol-drankje en de potjo potjo-dans. Die culturele referenties maken het boek inhoudelijk rijker dan een gemiddeld kinderboek. Tegelijkertijd was er tot voor kort weinig jeugdliteratuur over de Indische cultuur. Paniek op de Pasar vult dat gat zonder té dik op de cultuur te zitten. Het is bovenal een leuk, kleurrijk verhaal dat ook mensen enthousiasmeert die nog niks met deze cultuur hebben.